جستجو

 

بهبودی اعتیاد قمار

en


۷- بهبودی اعتیاد به قمار

 

 

با اینکه علم ثابت کرده است که قمار کردن افراطی نوعی از اعتیاد است اما بیشتر مردم باور ندارند که قمار کردن نیز همانند اعتیاد به مواد مخدر و مشروبات الکلی، اعتیاد آور است. انجمن قماربازان گمنام یکی از موثرترین راهکارهای ممکن را بر اساس برنامه های ۱۲ قدمی برای بهبودی از اعتیاد به قمار، برای کسانی که قصد دارند خود را از چنگ این نوع از اعتیاد خلاص کنند قرار می دهد. در این مقاله چگونگی آغاز راهی جدید و گام برداشتن در مسیر بهبودی از این اعتیاد رفتاری ، بازگو شده است.

 

 

  • راه های پیشنهادی برای بهبودی از اعتیاد به قمار
  • برنامه ۱۲ قدم انجمن قماربازان گمنام  

 

 

 

 

 

بهبودی-اعتیاد-به-قمار

 

 

 

راه های پیشنهادی برای بهبودی از اعتیاد به قمار

 

۱- مقابله با انکار

  • بزرگترین رویای فرد معتاد به قمار این است که سرانجام روزی با برنده شدن در قمار همه آرزوهایش برآورده خواهد شد. تصور و دلخوشی فرد معتاد به قمار این است که برنده شدن در قمار زندگی وی را از این رو به آن رو خواهد کرد و شادی و رفاه و آسایش را برایش به ارمغان خواهد آورد. با اینکه او همواره در قمار می بازد اما همچنان اعتقاد دارد که روزی مبلغی کلان خواهد برد و همه مشکلات زندگی اش برطرف خواهد شد. با آنکه همه شواهد و تجربیات نشان می دهد که قمار برنده ندارد و به همین علت است که نام این اعتیاد رفتاری را ” قمارباز” گذاشته­اند و با وجود عواقب و پی آمدهای ویرانگر این نوع از اعتیاد که می تواند سریع تر از هر نوع اعتیاد دیگری فرد را به خاک سیاه بنشاند و زندگی او و خانواده اش را تباه کند، بازهم فردی که به قمار اعتیاد پیدا کرده است هر پولی را که به هر بهانه ای به دست آورده باشد به امید بردن در قمار در قمار خانه ها، قمار اینترنتی یا شرط بندی های دیگر می بازد، چون علاوه بر لذت بردن از نفس قمار، به اشتباه بر این باور است که با برنده شدن در قمار همه آرزوهایش برآورده خواهند شد. فرد معتاد به قمار، وقتی در قمار می بازد، که همیشه هم همین طور است، به جای دست کشیدن از قمار، دیوانه­وار مبلغ بیشتری را شرط بندی می کند به این امید تا پولی را که باخته است ببرد یا به قول خودش پولش را زنده کند. و این گونه است که به قمار و باختن ادامه می دهد. قمارباز حرفه ای بر این باور است که با برنده شدن مبلغ کلان در قمار همه رویاهایش در باره داشتن خودرو گران قیمت ، خانه مجلل، جواهرات ، لباس های شیک و دوستان خوش مشرب، به واقعیت تبدیل خواهد شد. قماربازی که به این ناهنجاری رفتاری اعتیاد پیدا کرده است برای اینکه به آرزوها و رویاهایش برسد آنقدر به قمار ادامه می دهد تا مفلوک و سیه روز شود. برای فرد معتاد به قمار مهم نیست که چه قدر در قمار باخته و چه چیزهایی را در زندگی مثل خانواده، شغل و اموال و دارایی های خود را از دست داده است چون وی چشم های خود را روی واقعیت ها بسته است و پایان کار خود را که به خاک سیاه فقر و درماندگی نشستن است، نمی بیند. فرد معتاد به قمار، برای اینکه به دیگران ثابت کند که اشتباه می کنند و فقط اوست که درست فکر می کند و به انواع دلایل دیگر که هیچ کدام معقول و منطقی به نظر نمی رسند، همچنان به قمار ادامه می دهد.

 

  • بزرگترین بدبختی فرد معتاد به قمار مثل دیگر معتادان، انکار کردن اعتیاد خود و مشکلات ناشی از آن است. این یک واقعیت انکار ناپذیر و بسیار آشکار است که هر چه میزان اعتیاد فرد به قمار با به مواد، شدیدتر باشد، معتاد بودن خود را با قاطعیت بیشتری انکار می کند. به همین علت است که اعتیاد را ” بیماری انکار” نام گذاشته­اند. با اینکه فرد معتاد به قمار به علت اعتیاد رفتاری خود انواع مشکلات و بدبختی ها را برای خود ایجاد کرده است اما با ترفند و حلیه های خاص ذهنی، همه مشکلات و گرفتاری های خود را نادیده می گیرد. در مواردی نیز فرد معتاد، به داشتن مشکل در زندگی خود اعتراف می کند اما سرسختانه ادعا می کند که این مشکلات ارتباطی به قمار کردن یا مصرف مواد مخدر یا الکل ندارد. فرد معتاد، نه فقط اعتیاد خود به قمار یا مواد مخدر و الکل را عامل مشکلات خود نمی داند بلکه اعتیاد را نوعی راه حل برای مشکلات زندگی می داند. فرد معتاد به هروئین معتقد است که مصرف هروئین به وی اعتماد به نفس و شهامت می دهد تا زندگی شاد و خوشی برای خود فراهم کند. فرد الکلی بر این باور است که نوشیدن مشروبات الکلی باعث خواهد شد تا تشویش و اضطراب او برطرف شود و بهتر بتواند با زندگی و مشکلات آن کنار بیاید. فرد معتاد به قمار نیز فکر می کند بیش از دیگران خوش شانس و زرنگ است و اینکه برنده شدن در قمار همه رویاهای وی را به واقعیت تبدیل خواهد کرد. این توهم و خودداری یا ناتوانی از دیدن واقعیت ها باعث می شود تا بسیاری از معتادان از زندان و مراکز نگهداری افراد بی خانمان سر درآورند یا اینکه با خود کشی، به زندگی غمبار و فاجعه آمیز خود پایان دهند. با اینکه همه شواهد نشان می دهند که اعتیاد سرچشمه همه بدبختی ها و گرفتاری های فرد معتاد و خانواده و اطرافیان وی است، اما فرد معتاد آخرین کسی است که به این واقعیت اعتراف و آن را می پذیرد.

 

  • فرد معتاد به قمار، حتی در زمانی نیز که برنده شده است دست از قمار بر نمی دارد چون هیچ وقت از مبلغی که برده است راضی نیست و می خواهد مبلغ بیشتری در قمار برنده شود. وی به قمار ادامه می دهد و بر این باور است که به زودی مبلغ کلان تری در قمار برنده خواهد شد. فرد معتاد به قمار نیز همانند فرد معتاد به مواد مخدر که همواره می خواهد همان لذتی را که بار اول از مصرف مواد برده است دوباره به دست آورد، هر بار به این امید قمار می کند که همان لذتی را که اولین بار از بردن در قمار به دست آورد، دوباره احساس کند. علت اصلی اعتیاد رفتاری فرد معتاد به قمار این توهم است که با برنده شدن همه مشکلات زندگی اش را به طور سحرآمیز و معجزه آسا برطرف خواهد کرد. فرد معتاد، هرگز در دنیای انسان های بالغ و از لحاظ فکری و عقلی سالم، زندگی نمی کند. فرد معتاد اغلب رفتاری همانند افراد نابالغ و از لحاظ فکری و عقلی رشد نکرده دارد و فکر می کند می تواند واقعیت های زندگی را آن گونه که خودش دوست دارند، شکل بدهد. آن ها نمی خواهند باور کنند که اگر به قمار کردن ادامه دهند چاره ای جز تحمل مشکلات و عواقب اعتیاد رفتاری خود ندارند و حتی اگر در قمار برنده هم شوند بازهم نمی توانند از چنگ واقعیت ها و مشکلات زندگی رهایی پیدا کنند. همه معتادان از عقده خود حقیر بینی و اینکه دیگران از وی بهتر هستند، رنج می برند. فرد معتاد در هر جایگاه و مرتبه ای در زندگی که باشد، هر موفقیتی که به دست آورده باشد و از عشق و محبت دیگران برخوردار باشد ، بازهم به سراغ مواد یا کار دیگری همچون قمار می رود تا کمبودهای درونی خود را پُر کند. آن سوی سکه عقده حقارت، خود بزرگ بینی است. فرد معتاد هم زمان با رنج بردن از عقد حقارت و خود کوچک بینی، نشانه های از خود بزرگ بینی را از خود بروز می دهد و خیال می کند که قمار کردن باعث می شود تا وی آدم برتر و خاصی شود و با دیگران تفاوت داشته باشد و توانمندتر از دیگران به نظر برسد. قماربازان فکر می کنند اگر در قمار برنده شوند از اعتبار و ارزش فراوانی که همیشه از نداشتن آن رنج برده اند، برخوردار خواهند شد. آن ها فکر می کنند بردن مبلغ هنگفتی در قمار باعث خواهد شد تا ارزش و اعتبار آن ها در چشم دیگران به شدت افزایش پیدا کند.

 

  • اعتیاد به قمار یک مشکل مالی محسوب نمی شود. با اینکه این اعتیاد رفتاری برای فرد معتاد مشکلات مالی ایجاد و زندگی او را تباه می کند اما اعتیاد به قمار در واقع نوعی مشکل عاطفی و روانی است. اعتیاد به قمار نیز همانند دیگر انواع اعتیاد از جمله مواد مخدر یا اعتیاد رفتاری، در واقع ریشه در وضعیت سلامت عقلی، عاطفی و احساسی فرد دارد. اینکه یک شخص برای کنار آمدن و تحمل مشکلات زندگی به مواد مخدر یا فعالیت های اعتیاد آور متوسل می شود، باعث می شود تا چنین فردی از یک فرد سالم و عادی که از سازوکارهای لازم برای مقابله با مشکلات زندگی برخوردار است، تفاوت پیدا کند. فرد معتاد برای مقابله با مشکلات و کنار آمدن با زندگی به چیزی در خارج از وجود خود پناه می برد تا ضعف و کمبود درونی خود را جبران کند. فرد معتاد فکر می کند که عوامل خارج از وجود او می توانند به وی برای کنار آمدن با مشکلات زندگی کمک کنند و زندگی را برای وی قابل تحمل کنند. برای مثال، کسی که به مواد مخدر معتاد است فکر می کند که مصرف هروئین به وی کمک خواهد کرد تا اعتماد به نفس لازم را برای حل مشکلات زندگی به دست آورد. کسی به قمار اعتیاد پیدا کرده است تصور می کند که برنده شدن در قمار باعث خواهد شد تا وی به فردی موفق و خوشبخت تبدیل شود. فردی که به پُرخوری اعتیاد پیدا کرده است فکر می کند اگر چاق شود جذاب تر و دوست داشتنی تر خواهد شد و معتاد جنسی ممکن است چنین تصور کند که هر چه بیشتر رابطه جنسی داشته باشد بیشتر مورد توجه قرار خواهد و بیشتر دوست داشته خواهد شد. در برنامه های ۱۲ قدم، از جمله برنامه ۱۲ قدم ویژه قماربازان گمنام، بهبودی به عنوان یک مساله درونی برای فرد معتاد محسوب می شود. یعنی اینکه در نهایت، فرد معتاد باید بداند که هیچ چیز در خارج از وجود وی نمی تواند به وی برای کنار آمدن با زندگی و مشکلات آن کمک کند و او باید برای این کار به خود تکیه و عزم و اراده خود را از طریق کارکردن برنامه های ۱۲ قدمی، تقویت کند. نکته قابل توجه اینکه، تجربیات بی شمار ثابت کرده است که شرایط و اوضاع و احوال، نقش محدودی در روی آوردن فرد به اعتیاد دارد و علت اصلی محسوب نمی شود. هر معتادی، در یک مقطع زمانی خاص که می خواهد از اعتیاد بهبودی پیدا کند، باید بداند که افکار و اندیشه های نادرست و ناسالم او درباره دیگران و مخصوصاً درباره خودش، باید تغییر کند. فرد معتادی که می خواهد از اعتیاد بهبودی پیدا کند باید به این نتیجه برسد که برای خلاص شدن از چنگ بیماری اعتیاد، نیازی نیست که دنیا و محیط اطراف خود را تغییر دهد بلکه این خود اوست که باید تغییر پیدا کند. نکته مهم این است که بهبودی یک مساله و تحولی است که باید در درون شخص معتاد رخ دهد.

 

  • فرد معتاد به قمار مشکل و مساله واقعی خود را که نداشتن منابع و ابزارهای درونی برای مقابله با مشکلات و کنار آمدن با زندگی است، انکار می کند. واقعیت های زندگی برای فرد معتاد به هیچ وجه خوشایند نیستند و به همین علت است که آن ها همیشه از واقعیت ها فرار می کنند. برای مثال، فردی که از اعتیاد شدید به قمار رنج می برد، ترجیح می دهد که در دنیای خیالی و توهمات قمار زندگی کند. وی در چنین دنیا و حال و هوایی است که احساس امنیت می کند. جای بسی تعجب است که فرد معتاد به قمار فقط در سر میز قمار که همه چیز به شانس و بخت و اقبال بستگی دارد و شرایط به زیان قمار باز است ، احساس می کند بیش از هر زمان دیگری کنترل زندگی خود را در اختیار دارد. از یک فرد معتاد به قمار بپرسید که کجا بیشتر از احساس امنیت می کند و او در پاسخ خواهد گفت بر سر میز قمار در کازینو. قمارخانه برای فرد قمار باز بهترین و مناسب ترین مکان به حساب می آید و در آنجا احساس آرامش و امنیت می کند. قمارخانه تنها جایی است که فرد معتاد به قمار دست کم به طور موقت در دنیای خیالی و رویایی، خود را از نگرانی های آزار دهنده و مسئولیت های زندگی و واقعیت های آن ، در امان می بیند. قمارخانه برای فرد معتاد به قمار همانند محل بازی برای کودکان است. کودکی که به پارک ویژه بازی کودکان می رود به راحتی حاضر نیست این مکان را ترک کند و نمی خواهد رشد کند و با دنیای واقعی روبرو شود. فرد معتاد به قمار نیز در قمارخانه خود را فردی مهم به حساب می آورد و به راحتی از آنجا دل نمی کند. فرد معتاد به قمار، در قمارخانه طوری رفتار می کند که گویی شخصی مهم و مقتدر است و سرنوشت خود را در اختیار دارد. چنین شخصی تصور می کند که از بخت و اقبال به مراتب بیشتری در مقایسه با دیگران برخوردار است و همین توهم است فضای رویایی حاکم بر قمارخانه است که فرد قمارباز را به خود جذب می کند. همین فضا و محیط رویایی قمار خانه فرد معتاد به قمار را که در واقع سرچشمه همه بدبختی ها و گرفتاری های او محسوب می شود، به ای مکان می کشاند. فرد معتاد به قمار نیز همانند معتاد به مواد مخدر از عواقب و پی آمدهای اعتیاد بی خبر است . ممکن است که فرد معتاد به قمار، خانه محل زندگی خود را در راه قمار باخته باشد و زن و شغل خود را در همین راه از دست داده باشد اما بر سر میز قمارخانه چنین وانمود می کند که قوی­ترین و خوشبخت ­ترین انسان روی زمین است.

 

 

۲- پذیرش و اعتراف اعتیاد

  • برای بهبودی از بیماری اعتیاد به قمار، فرد معتاد باید اعتراف کند و بپذیرد که معتاد است. وی باید دست از انکار بردارد و اعتراف کند که اختیار و قدرت انتخاب کردن زمان و مبلغی را که می خواهد قمار کند، از دست داده است. فرد معتاد باید بپذیرد که در چنگ یک نوع بیماری که اعتیاد رفتاری است و هر روز شدیدتر می شود، گرفتار شده است. مهم ترین مساله برای رهایی از اعتیاد این است که فرد معتاد باید بخواهد که از دست این بیماری مزمن، خلاص شود. همان گونه که در انجمن های گمنام گفته می شود، بهبودی برای کسانی است که نیاز به بهبودی پیدا کردن دارند کنند و نه کسانی که آن را می خواهند. بسیاری از معتادانی که سالهاست در حال بهبودی به سر می برند با نگاهی به گذشته یعنی زمانی که معتاد بودند به این نتیجه می رسند که در آن زمان به کمک نیاز داشته اند و می توانسته اند از مدت ها قبل به انجمن قماربازان گمنام مراجعه و روند بهبودی خود را زودتر شروع کنند. اما چون در آن زمان هنوز از لحاظ مالی مفلوک و درمانده نشده بودند و بدبختی هایشان چندان شدید ویرانگر نبوده در نتیجه به قمار کردن ادامه داده اند تا زمانی که متوجه شدند و پذیرفتند که دچار مشکل شده­اند و آماده­ اند تا از دیگران برای حل مشکل اعتیاد خود کمک بگیرند.

 

  • نکته مهم دیگر این است که فرد معتاد باید به دلیل درست و معقولی بخواهد از بیماری اعتیاد بهبودی پیدا کند یعنی اینکه به اراده و خواست خود برای رهایی از چنگ اعتیاد تلاش کند. اگر فرد معتادی به خاطر شخص دیگری یا تحت فشار دیگران بخواهد دست از اعتیاد بردارد احتمال اینکه موفق شود بسیار اندک است. فرد معتاد باید به اراده و خواست خود در این راه گام بردارد تا بتواند موفق شود. فرد معتادی که برای جلب رضایت همسرش یا فشارهای اعضای خانواده برنامه ۱۲ قدم را کار کند بسیار بعید است که بتواند روند بهبودی خود را برای مدتی طولانی حفظ کند و به قول معروف پاک بماند. اگر فرد معتاد به خاطر دیگران بخواهد بهبودی پیدا کند ممکن است برای مدت کوتاهی روند بهبودی خود را حفظ کند اما چنانچه خودش به این نتیجه نرسیده باشد که باید از چنگ اعتیاد خود را خلاص کند، احتمال لغزش وی و از سرگرفتن رفتار قدیمی برای فرد معتاد به قمار به عنوان وسیله ای برای تحمل مشکلات زندگی، وجود دارد. اما بسیاری از کسانی که برای بهبودی از اعتیاد به قمار به انجمن قماربازان گمنام متوسل می شوند، کسانی هستند که ناملایمات فراوانی را تجربه کرده و سرانجام به این نتیجه رسیده اند که باید برای رهایی از فلاکت و درماندگی خود چاره جویی کنند. فرد معتاد به قمار با مشکلات حقوقی دست به گریبان است، همسرش از او طلاق گرفته، فرزندانش نمی چشم دیدن او را ندارند، خانه اش را از دست داده ، از کار اخراج شده یا در آستانه اخراج قرار دارد و از ده ها مشکل و گرفتاری دیگر رنج می برد. ماهیت اعتیاد به قمار همانند دیگر انواع اعتیاد، بسیار قوی و موذی است. بسیاری از ما معتادان به قمار باید با پی آمدهای دردناک این بیماری روبرو شویم تا بتوانیم به ماهیت واقعی اعتیاد پی ببریم و بدانیم که اعتیاد چه بلایی برسر ما آورده و چه هزینه سنگینی بابت این اعتیاد رفتاری خود پرداخت کرده ایم.                                           

 

  • یکی دیگر از نکات بسیار مهم برای بهبودی یافتن از اعتیاد به قمار این است که بدانید و بپذیرید که برای ادامه روند بهبودی خود دیگر نباید حتی یکبار هم قمار کنید. اگر کسی که در حالت بهبودی به سر می برد فکر کند که می تواند به گونه ای کنترل شده و تفریحی قمار کند، یا به زبان دیگر مثل افراد عادی به صورت تفننی قمار کند و این کار را ادامه ندهد، سخت در اشتباه است و دچار توهمی خطرناک می باشد. اگر معتاد در حال بهبودی تصور کند که می تواند به عنوان تفریح هر چند وقت یکبار قمار کند باید بداند که شانس موفقیت خود را در روند بهبودی از دست خواهد داد. فرد معتاد به قمار که دوره بهبودی خود را می گذراند در همان وضعیتی قرار دارد که یک فرد معتاد به الکل در آن قرار دارد. هر دو آن ها باید از رفتن به سراغ آن چیزی که آن ها را به زانو درآورد به شدت خودداری کنند یعنی قمار باز اگر می خواهد بهبودی پیدا کند باید به سراغ قمار نرود و فرد الکلی نیز به سمت مشروبات الکلی نرود. کافی است تا فرد الکلی در حال بهبودی یک جرعه کوچک مشروب بخورد تا بهبودی خود را به خطر اندازد و اعتیاد خود را از سر بگیرد. در مورد فرد معتاد به قمار نیز همین طور است چون کوچک ترین قمار باعث خواهد شد تا وی بار دیگر در دام این اعتیاد گرفتار شود. برای فرد معتاد به قمار در حال بهبودی چیزی به اسم قمار بی ضرر وجود ندارد. با کوچک ترین قمار و شرط بندی، ما معتادان به قمار، رفتار ویرانگر و خانه خراب کن قدیمی خود را از سر خواهیم گرفت. کسانی که معتاد می شوند، از یک خط نامرئی که زندگی عادی و سالم را از زندگی بیمار گونه اعتیاد جدا می کند عبور کرده اند و وقتی از این خط عبور کردیم دیگر نمی توانیم به عقب بازگردیم. این گفته بارها و بارها ثابت شده است چون بسیاری از کسانی که تلاش کرده اند در دوران بهبودی خود قمار تفریحی و تفننی را برای یکبار هم که شده است امتحان کنند، نتیجه کارشان چیزی جز از سرگیری عادت دیرینه خود یعنی قمار کردن و در پی آن مشکلات مالی و انواع بدبختی و درماندگی، یعنی همان عواملی که باعث شده بودند تا آن ها به انجمن قماربازان گمنام مراجعه کنند، نبوده است.

 

  • بسیاری از کسانی که به قمار اعتیاد دارند حتی نمی توانند تصور کنند که بتوانند یک روز بدون قمار کردن که بالاترین منبع و عامل لذت و دلخوشی و کنار آمدن با مشکلات است، زندگی کنند. به زبان دیگر، آن ها از کنار گذاشتن قمار به شدت می ترسند و اصولاً حاضر نیستند به این موضوع فکر کنند که روزی قمار را کنار بگذارند. کنار گذاشتن عادتی که آن ها سال های سال به آن وابسته بوده اند، عادتی که بخش بزرگی از زندگی آن ها شده است، کاری است که انجام آن برای آن ها محال و ناممکن به نظر می رسد. آنچه که باعث می شود تا کنار گذاشتن اعتیاد به قمار امکان پذیر شود آن است که اعضای انجمن های گمنام، اعتیاد خود به مواد یا رفتار خاص همچون قمار را به صورت روز به روز کنار می گذارند، یعنی اینکه به خودشان می گویند من فقط همین امروز مواد مصرف نمی کنم و فقط همین امروز قمار نمی کنم. اعضای انجمن های الکلی های گمنام هرگز به خود نمی گویند که من دیگر در بقیه عمرم هرگز الکل مصرف نخواهم کرد بلکه بر عکس می گویند من فقط همین امروز مشروب نخواهم خورد، فقط همین امروز. فردی که به قمار اعتیاد دارد نیز وقتی برنامه بهبودی خود از این بیماری را با کارکردن برنامه ۱۲ قدم شروع می کند به خود می گوید که فقط امروز قمار نخواهم کرد. وی اصلاً به فردا یا یک هفته دیگر یا سال آینده فکر نمی کند بلکه همه تلاش خود را به کار می برد که فقط همین امروز قمار نکند. با استفاده از این روش است که دهها هزار نفر از معتادان با خودداری روز به روز از مصرف مواد یا اعتیاد رفتاری، روزها، ماه ها و سال ها را بدون اعتیاد سپری کرده و پاک باقی مانده اند. ما باید تصمیم بگیریم که آیا می خواهیم به بهبودی خود از بیماری اعتیاد ادامه دهیم و زندگی بهتری داشته باشیم یا خیر. این کار امکان پذیر است چون تا کنون دهها هزار نفر از انواع معتادان توانسته اند با کار کردن قدم ها و شرکت در جلسات انجمن معتادان گمنام از گرداب مرگبار اعتیاد خلاص شوند. بهبودی از اعتیاد کار چندان دشواری نیست هر چند ذهن معتاد ما ممکن است انواع بهانه را برای خودداری از آغاز سفر در مسیر بهبودی از اعتیاد پیدا کند. تنها کاری که ما باید انجام دهیم این است که توجه خود را روی خودداری از مصرف مواد یا قمار برای مدت یک روز متمرکز کنیم و اگر می خواهیم از شر اعتیاد به قمار خلاص شویم باید این کار را همین الان شروع کنیم.

 

  • برخی از افراد معتاد به قمار بدون اینکه برنامه ۱۲ قدم را برای بهبودی خود کار کرده باشند، توانسته اند برای مدت طولانی قمار را کنار بگذارند. در خلال این دوره، یعنی دست کشیدن از قمار خانمان سوز، زندگی این افراد به میزان قابل توجهی بهبود یافته است. زندگی این افراد با مشکلات کمتری همراه بود و کارشان به خوبی پیش رفته و رابطه آن ها با همسر و اعضای خانواده و اطرافیان نیز بهتر شده است. افرادی که قمار، زندگی آن ها را مختل کرده بود با کنار گذاشتن این اعتیاد رفتاری در باره خودشان احساس بهتری به دست می آورند اما همین احساس خوب داشتن ممکن است باعث شود تا آن ها دچار اعتماد به نفس کاذب و دروغین شوند . با اینکه فرد مبتلا به بیماری مزمن اعتیاد به علت فشار مشکلات ناشی از قمار ناچار شده است تا این رفتار اعتیادی خود را کنار بگذارد، این احتمال وجود دارد که فرد قمارباز به ارزیابی دوباره مشکلات ناشی از قمار بپردازد. ممکن است فردی که به قمار اعتیاد داشته و با اراده شخصی خود و بدون کارکردن برنامه ۱۲ قدم توانسته است قمار را کنار بگذارد پس از مدتی با خود بگوید که قمار چندان هم کار بدی نبوده و مشکلاتی که وی داشته است ربطی به قمار نداشته و علت دیگری داشته اند. این احتمال وجود دارد که وی به علت کنار گذاشتن قمار برای مدتی طولانی احساس غرور و اعتماد به نفس بیش از اندازه کند و به این نتیجه برسد که دیگران مشکلاتی را که وی در دوران قماربازی داشته است، بیش از حد بزرگ جلوه داده اند.

 

  • برخی از افراد مبتلا به اعتیاد به قمار، ممکن است برای پی بردن به دلایل و علل روانی روی آوردن به قمار، به درمان های روانی متوسل شوند. برخی از آن ها ممکن است برای ترک کردن اعتیاد خود به مراقبه یا همان ” مدیتیشن ” روی بیاورند. برخی دیگر نیز برای پی بردن به علل و عوامل اعتیاد خود به خواندن کتاب و کسب آگاهی بیشتر درباره اعتیاد، متوسل می شوند. همه این کار ها می تواند برای بهبود فرد معتاد مفید واقع شوند اما تجربیات نشان می دهد که این گونه اقدامات برای رها شدن فرد معتاد به اعتیاد از چنگ این بیماری کافی نمی باشند. تجربه نشان می دهد که تکیه کردن به اراده و کسب آگاهی درباره اعتیاد در نهایت راه به جایی نمی برد و فردی که بدون کارکردن برنامه ۱۲ قدم برای کنار گذاشتن اعتیاد خود تلاش کرده است با شکست روبرو خواهد شد و این دو عامل یعنی اراده شخصی و داشتن آگاهی درباره اعتیاد برای بهبودی از این بیماری کافی نمی باشند. باید بدانیم که اراده شخصی و دانش و آگاهی درباره اعتیاد در روزهای سخت زندگی و زمانی که فرد با مشکلات جدی روبروست نمی تواند به مقاومت خود در برابر این بیماری ادامه دهد و سرانجام بار دیگر قمار را از سر می گیرد. چنین افرادی برای متقاعد و مجاب کردن خودشان در شروع دوباره قمار با خود می گویند که این بار حواس خود را جمع خواهند کرد و بیش از اندازه قمار نخواهند کرد و از تکرار اشتباهات قبلی خودداری خواهند کرد اما باید دانست که آن ها به خود و دیگران در این باره دروغ می گویند.

 

  • در برنامه ۱۲ قدم ، مساله راه حل معنوی و یک قدرت برتر مطرح می شود. منظور از مطرح کردن راه حل معنوی و نیروی برتر، اعتراف به این مساله است که ما به تنهایی نمی توانیم از عهده مشکلی که با آن روبرو هستیم برآئیم و اعتیاد خود را کنار بگذاریم. با اینکه داشتن عزم راسخ و اراده شخصی می تواند به ما در دستیابی به دیگر اهدافی که در زندگی داریم کمک کند اما وقتی مساله غلبه بر اعتیاد مطرح می شود، اراده و داشتن عزم راسخ نمی توانند چندان راه گشا باشند. قماربازی که به ابتکار شخصی خود قمار را کنار گذاشته است در مقایسه با فرد معتاد دیگری که با کارکردن قدم های دوازده گانه روند بهبودی خود را آغاز کرده است، آسیب پذیرتر است و احتمال بازگشت وی به قمار یا همان لغزش بیشتر می باشد. کسی که به ابتکار شخصی خود قمار را کنار گذاشته است ممکن است با تغییر شرایط یا سرازیر شدن افکار نا خوشایند به ذهن وی یا دستخوش عواطف و احساسات شدن بدون اینکه به عواقب قمار فکر کند، دوباره عادت بیمارگونه خود را از سر بگیرد. تکیه کردن آن ها فقط بر روی اراده شخصی برای دست کشیدن از اعتیاد به قمار به ناگهان در برابر مشکلاتی کوچک از میان می رود و آن ها بار دیگر قمار را با همان شدت قبلی از سرمی گیرند. ما به این نتیجه رسیده ایم که قدرت اراده و داشتن آگاهی درباره اعتیاد به تنهایی نمی توانند به فرد برای حل مشکلات و دشواری های زندگی کمک کنند و او را از لغزش و چنگ اعتیاد نجات دهند. اما تکیه و پایبندی به اصول معنوی از قرار این قدرت را دارند که فرد را از دام اعتیاد نجات دهند. بسیاری از ما معتادان در حال بهبودی به این نتیجه رسیده ایم که باور و ایمان داشتن به قدرتی بالاتر از خودمان لازم است تا ما بتوانیم با تکیه کردن به آن از روی آوردن دوباره به قمار یا دیگر انواع اعتیاد خودداری کنیم.

 

 

۳- درخواست کمک از خارج                           

  • بسیاری از معتادان به قمار می توانند برای مدتی این اعتیاد رفتاری خود را کنار بگذارند. آن ها خود را مجاب و متقاعد می کنند که چون توانسته اند برای مدتی رفتار خود را کنترل کنند، پس مشکلی به اسم اعتیاد به قمار ندارند. آن ها به خود می گویند برای فرار موقت از مشکلات زندگی به قمار روی آورده بودند اما اکنون زندگی آن ها به حال عادی بازگشته است و آن ها کنترل و اداره زندگی خود را در اختیار دارند. آن ها ممکن است با خود بگویند گرچه قمار کردن برای آن ها به یک وسواس فکری تبدیل شده بود اما می توانند با تکیه به قدرت اراده و توانمندی های شخصی خود، اعتیاد رفتاری ویرانگر خود را کنار بگذارند. برخی از قماربازان که هنوز به این ناهنجاری رفتاری اعتیاد پیدا نکرده اند و به صورت تفننی و تفریحی قمار می کنند، ممکن است بتوانند با قدرت اراده، خود را افتادن از دام اعتیاد نجات دهند. این احتمال وجود دارد که این گونه قماربازان با پی بردن به عواقب ویرانگر قمار، با تیکه به اراده شخصی خود، از افتادن در مرداب و چاه ویل اعتیاد، اجتناب کنند.

 

  • اگر شما به قمار اعتیاد پیدا کرده اید و همه فکر و ذکر شما قمار شده است، در آن صورت نمی توانید صرفاً با تکیه به قدرت اراده خود، این اعتیاد رفتاری را مهار یا متوقف کنید و به احتمال زیاد تلاش شما برای بهبودی از اعتیاد بیهوده و بی نتیجه خواهد بود. تجربه و شواهد نشان می دهد وقتی یک فرد قمار باز از خط تبدیل شدن به قمارباز مزمن عبور کند و قمار به نوعی اعتیاد رفتاری در وی تبدیل شود، دیگر نمی تواند رفتار خود را کنترل کند و به قماربازی تفننی و تفریحی تبدیل شود. این موضوع درباره دیگر انواع اعتیاد نیز صدق می کند. معتادان به هروئین یا مشروبات الکلی، اگر دوره بهبودی خود را می گذرانند باید بدانند که هرگز نباید حتی یک قطره نیز مشروب الکلی بنوشند یا یک ذره هروئین مصرف کنند چون یک بار امتحان کردن باعث می شود که آن ها دوباره به سراغ الکل و مواد مخدر بروند. با قدرت اراده نمی توان اعتیاد به مواد مخدر یا قمار را کنترل کرد. همانطور که فرد مبتلا به قند خون ( دیابت) نمی تواند شکر بخورد، تنها راه بهبودی از هر نوع اعتیاد نیز، خودداری و پرهیز کامل از مصرف مواد یا رفتاری است که فرد به آن عادت و اعتیاد داشته است. تنها استثنا در این زمینه اعتیاد به پُرخوری است که فردی که می خواهد از این بیماری رهایی پیدا کند باید به دقت رژیم غذایی را که به وی تجویز شده است رعایت کند. نکته ای که فرد معتاد به قمار باید به آن توجه داشته باشد این است که باید بداند به نوعی بیماری مبتلا شده است که نه اراده فردی و نه خویشتنداری به تنهایی نمی تواند به وی برای بهبودی از این بیماری کمک کند.

 

  • اعتیاد هم بیماری جسمی است و هم بیماری روحی و روانی. بدن فرد معتاد به طور غیرارادی و به شدت خواستار انجام کاری است که به آن عادت کرده است و برایش مهم نیست که اعتیاد چه بلایی بر سرش می آورد. افکار و اندیشه فرد معتاد به علت فکر کردن بی وقفه به انجام کاری که به آن اعتیاد پیدا کرده است، مغشوش و آشفته می شود. انکار کردن اعتیاد نیز باعث می شود تا فرد معتاد با اینکه انسانی باهوش و آگاه است و به خوبی می داند که اعتیاد چه بلایی بر سرش می آورد اما نمی تواند دست از اعتیاد بردارد. حتی زمانی که فرد دست از انکار بر می دارد و قبول می کند که معتاد است، بازهم نمی تواند برای مدتی طولانی اعتیاد خود را کنار بگذارد. حال باید دید فردی که افکار و ذهنش به علت اعتیاد مغشوش و آشفته شده است و بدنش واکنشی غیرعادی از خود نشان می دهد، چگونه می تواند خود را درمان کند. اگر شما از خط اعتیاد عبور کرده و به قماربازی غیرارادی و مزمن تبدیل شده اید ، اگر شما همه راه ها و کارهای ممکن را برای رهایی از دام اعتیاد آزمایش و تجربه کرده و بارها و بارها در تلاش برای بهبودی از بیماری اعتیاد به قمار شکست خورده اید، اگر به مرحله ای رسیده اید که همه چیز از جمله کار، خانواده و دارایی خود را از دست داده اید، در آنصورت ممکن است زمان آن رسیده باشد که دیگر به اراده خود برای ترک اعتیاد تکیه نکنید و با اعتراف به شکست تلاش های قبلی در کنار گذاشتن اعتیاد به قمار، برای بهبودی از این بیماری، دست به کار شوید.

 

  • درسی که در زمینه بهبودی از اعتیاد باید آموخت این است که فرد معتاد به قمار یا هر نوع اعتیاد دیگری فقط با تکیه به خواست و اراده شخصی خود نمی تواند از این بیماری بهبودی پیدا کند. اگر می خواهید بر مشکل اعتیاد خود غلبه کنید باید از یک نیروی خارج از خود کمک بگیرید. پرسشی که می توان از هر یک از افراد معتاد به قمار که نمی دانند با اعتیاد خود چه کنند پرسید این است: تا کنون چند بار برای ترک اعتیاد خود به قمار یا حتی کاهش آن تلاش کرده و شکست خورده اید؟ پرسش دیگری که در این زمینه می توان مطرح کرد این است: تجربه شما در زمینه تلاش های قبلی خود برای غلبه بر مشکل اعتیاد با تکیه به همه امکانات و جستجوی بهترین راه حل ممکن برای این کار، چه بوده است؟ بیماری های متعددی وجود دارند که ممکن است یک نفر به علت غروری که دارد یا خودداری از اعتراف به شرایطی که در آن قرار دارد، تلاش می کند تا با آن مبارزه کند. در این گروه از بیماری ها ، اعتیاد در ردیف اول قرار داد. اگر واقعاً و صادقانه به مرحله ای رسیده اید که می خواهید دست از اعتیاد به قمار بردارید در آنصورت باید از نیرویی خارج از خودتان کمک بگیرید. با فروتنی و تواضع به خودتان اعتراف کنید که تلاش هایتان برای رهایی از اعتیاد به قمار با شکست روبرو شده اند و آمادگی آن را دارید که از نیرویی خارج از خود کمک بگیرد. همین اعتراف ساده و آمادگی برای دریافت کمک از خارج راه تازه ای را پیش پای شما خواهد گذاشت و شما با قدم برداشتن در آن می توانید از بیماری اعتیاد به قمار بهبودی پیدا کنید.

 

 

۴- انجام اقدامات            

  • در انجمن های گمنام یک ضرب المثل وجود دارد که می گوید :” ما یک شبه معتاد نشدیم و نباید انتظار داشته باشیم که یک روزه بهبود پیدا کنیم.” هر یک از ما احتمالاً سال ها درگیر اعتیاد بوده ایم و اعتیاد در تار و پود وجود ما ریشه دوانیده است. رفتار اعتیادی به عنوان طبیعی ترین و غریزی ترین رفتار ما در طول زندگی پرفراز و نشیب و روز های خوش و ناگوار ما، تبدیل شده است. دست برداشتن از چنین رفتاری که بخشی از وجود ما شده و ما یک عمر و احتمالا هر روز با آن سروکار داشته ایم، به این سادگی ها امکان پذیر نمی باشد. شما چگونه می توانید رفتاری را که بر اثر اعتیاد به قمار بخشی از زندگی روزمره شما شده است یک روزه و به ناگهان کنار بگذارید؟ ایجاد تغییر در واکنشی که شما به مشکلات زندگی نشان داده اید و چگونگی برخورد و کنار آمدن شما با اضطراب ها و در مجموع تغییر شویه زندگی ، کاری نیست که بتوان یک شبه آن را انجام داد. دست برداشتن از اعتیاد رفتاری و تغییر شیوه زندگی به عزم و اراده ، شهامت و اقدام فوق العاده نه فقط برای بهبودی یافتن از بیماری اعتیاد بلکه اجرای تمرین هایی که لازمه ادامه بهبودی است، نیاز دارد.

 

  • انسان های خوشبخت و سعادتمند که از بیماری اعتیاد در امان هستند در بیشتر مواقع نمی توانند افراد معتاد و این مساله را که چرا آن ها به دست خود تیشه به ریشه خودشان می زنند را، درک کنند. برای کسانی که اعتیاد ندارند، راه حل و درمان اعتیاد بسیار ساده است. به عقیده افراد غیرمعتاد، کسی که به قمار اعتیاد دارد ، بی تردید می داند که قمار چه بلایی بر سر او و دیگران آورده و می آورد و چه آسیب هایی به او و اطرافیانش وارد کرده است. به همین علت به اعتقاد افراد غیر معتاد، فردی که به قمار اعتیاد دارد باید این کار را کنار بگذارد. شاید آن ها بگویند که برای ترک اعتیاد کافی است که فرد معتاد عزم و اراده کافی داشته باشد و از لحاظ شخصیتی نیز، فردی شایسته باشد. داشتن چنین دیدگاه و عقیده ای درباره افراد معتاد، نشان می دهد فردی که چنین نظری درباره اعتیاد دارد هیچ شناختی از این بیماری ندارد. کسانی که اطلاعات و آگاهی بیشتری درباره اعتیاد دارند می دانند که بهبودی از اعتیاد به قمار همانند دیگر انواع اعتیاد، به شناخت صحیح از شرایط و رویکردی خاص و همچنین روش درمانی خاصی برای بهبودی از این بیماری وجود دارد.

 

  • شمار مراکز درمانی که به طور اخص به درمان معتادان به قمار مبادرت می کنند، به ویژه در غرب، روز به روز بیشتر می شود. در این مراکز، محیطی امن و آرام فراهم است تا فرد معتاد به قمار بتواند راحت تر خماری و کسالتی را که از عوارض کنار گذاشتن این اعتیاد است، تحمل کند. اما همانگونه که بسیاری از معتادان متوجه شده اند، ترک کردن اعتیاد آسان ترین قسمت بهبودی یافتن از این بیماری است و ادامه خودداری از روی آوردن به قمار یا آنگونه که در انجمن های معتادان گمنام گفته می شود ادامه پاک ماندن، مهم ترین چالش و مشکلی است که معتادان در حال بهبودی با آن روبرو هستند. به کار گرفتن ابزارها و روش های برنامه ای که در انجمن قماربازان گمنام برای جلوگیری از لغزش و روی آوردن دوباره به قمار و طرز فکر قدیمی ارایه می شوند در حفظ و ادامه پاکی معتادان در حال بهبودی نقش مهم و کلیدی دارند. برنامه های ۱۲ قدمی روشی را برای بهبودی از اعتیاد ارایه می دهد که بر اصل حفظ پاکی به طور روز به روز استوار است. در این روش هدف این است که فرد معتاد به قمار یا هر اعتیاد دیگری فقط به صورت روز به روز از رفتار اعتیادی یا مصرف مواد خودداری کند. افراد معتاد با کارکردن روز به روز قدم های دوازده گانه، یاد می گیرند که چگونه آسیب هایی را که در طول سالیان دراز به خود و زندگی خانوادگی خود وارد آورده اند، اصلاح کنند

 

  • همانگونه که پیش از این یادآوری شد، بهبودی از اعتیاد، کاری است که به آمادگی درونی شخص معتاد و به بردباری، شکیبایی و زمان، نیاز دارد. بهبودی یافتن از اعتیاد مساله ای نیست که بتوان با تصمیمی لحظه ای و ناگهانی به آن دست یافت و سپس آن را کنار گذاشت. بهبودی یعنی اقدام کردن و تعهد و مسئولیتی روزمره برای کار کردن برنامه ۱۲ قدم و خودداری از قمار. معتادانی که برای بهبودی، برنامه ۱۲ قدم را کار می کنند، رفتار و کردارشان به شدت تغییر می کند. آن ها برای اینکه بتوانند پاک باقی بمانند و در مورد معتادان به قمار، از قمار کردن دست بردارند، باید قدم های دوازده گانه را کار کنند. معتادان در حال بهبودی که برنامه ۱۲ قدم را کار می کنند ، می گویند چنان احساس خوشبختی و شادمانی می کنند که هرگز شبیه آن را در زندگی تجربه نکرده بودند. آن ها دیگر با زندگی سر جنگ ندارند. در انجمن های قماربازان گمنام، آن ها یاد می گیرند که توهم و خیالبافی را کنار بگذارند و با واقعیت ها، زندگی کنند. معتادان در حال بهبودی یاد می گیرند که با زندگی سر آشتی و سازگاری داشته باشند و از جنگ و ستیزه جویی با زندگی دست بردارند و زندگی را همانگونه که هست بپذیرند. به این ترتیب متوجه می شویم که با کارکردن ۱۲ قدم افرادی که درحال بهبودی از اعتیاد هستند ، شخصیتی کاملاً متفاوت از آنچه داشته اند، پیدا می کنند.

 

  • فرد معتاد متوجه می شود که مساله اصلی آن چیزی نیست که فرد به آن اعتیاد پیدا کرده است برای مثال مواد مخدر یا قمار کردن، بلکه مساله مهم این است که چرا وی به اعتیاد روی آورده است، از جمل فرار از مشکلات، احساس آرامش و بی خبری. فرد معتاد باید به دقت به شیوه و سیستم فکری خود نگاه کند، نگاهی کلی به زندگی، چون بهبودی از اعتیاد، به ایجاد تغییر بنیادین در نوع نگاه به زندگی نیاز دارد. نتیجه و ثمره چنین بازنگری و ارزیابی در نحوه نگاه فرد معتاد به زندگی، بسیار با ارزش است. وقتی شما باورهای درونی خود و تسلیم طلبی و حالت درماندگی را تغییر می دهید، در آنصورت، احساس اعتماد به نفس و ارزش قایل شدن به خود در شما تقویت می شود. مساله اینجاست که با کارکردن برنامه ۱۲ قدم، فرد معتادی که دوره بهبودی خود را می گذراند برای خود ارزش و اعتبار قایل می شود و دیگر همچون گذشته مجبور نیست برای اینکه احساس لذت و آرامش کند به چیزی در خارج از وجود خود، رجوع کند. شما احساس خوبی درباره خودتان به دست خواهید آورید چون از خودتان مراقب و مواظب می کنید. در شما احساس خوبی به وجود خواهد آمد چون ابزارها و اصول برنامه ۱۲ قدم را برای حفظ پاک بودن خود به کار گرفته اید. در نهایت به مرحله ای رسیده اید که زندگی خود را به گونه معقول و منطقی اداره و مدیریت می کنید و دیگر برای فرار از واقعیت های زندگی به قمار متوسل نمی شوید. بهبودی از اعتیاد یعنی تغییر و تغییر نیز یک شبه ایجاد نمی شود. در ضمن تغییر، خود به خود نیز ایجاد نمی شود. تغییر به برنامه اقدام و عمل نیاز دارد. شما باید کارهایی را که در برنامه ۱۲ قدم تشریح شده اند انجام دهید و کار کنید. شما می توانید در ۱۲ قدم دستور العمل لازم را برای حفظ روند بهبودی خود پیدا کنید.

 

 

۱۲ قدم قماربازان گمنام

 

در اینجا ۱۲ قدم مربوط به قماربازان گمنام را که در سایت آن ها انتشار یافته است، برای مطالعه شما گنجانده ایم. لازم به یادآوری است که انجمن قماربازان گمنام نکات عنوان شده در این مقاله را نه بررسی کرده و نه آن ها را تائید می کند.

 

۱- ما اقرار كرديم كه در مقابل قمار عاجزيم و زندگيمان غيرقابل اداره شده بود.

 

۲- به اين باور رسيديم كه يك نيروي برتر مي تواند سلامت عقل را به ما باز گرداند.

 

۳- تصميم گرفتيم كه اراده و زندگي را به مراقبت خداوند، بدان گونه كه او را درك كرده ايم، بسپاريم.

 

۴- يك ترازنامه اخلاقي بي باكانه و موشكافانه از خود تهيه كرديم.

 

۵- چگونگي دقيق خطاهايمان را به خداوند، خود و يك انسان ديگر اقرار كرديم.

 

۶- آمادگي كامل پيدا كرديم كه خداوند كليه نواقص شخصيتي ما را برطرف كند.

 

۷ – با فروتني از او خواستيم كمبودهاي اخلاقي ما را برطرف كند.

 

۸- فهرستي از تمام كساني كه به آن ها صدمه زده بوديم تهيه كرده و خواستار جبران خسارت از تمام آن ها شديم.

 

۹ -به طور مستقيم در هر جا كه امكان داشت از اين افراد جبران خسارت كرديم، مگر در مواردي كه اجرای اين امر موجب زيان و صدمه مجدد به ايشان و يا ديگران شود.

 

۱۰- به تهيه ترازنامه شخصي خود ادامه داديم و هرگاه در اشتباه بوديم سریعا به آن اقرار كرديم.

 

۱۱ – از راه دعا و مراقبه خواهان ارتقاء رابطه آگاهانه خود با خداوند، بدان گونه که او را درک می کردیم شده و فقط جویای آگاهی از ارادۀ او برای خود و قدرت اجرایی اش شدیم.

 

۱۲ – با بيداري روحاني حاصل از برداشتن اين قدم ها، سعي كرديم اين پيام را به معتادان برسانيم و اين اصول را در تمام امور زندگي خود به اجرا در آورديم.

 

 

 

  • برای اطلاعات بیشتر در باره اهداف و برنامه های دوازده قدمی ، لطفاً به قسمت   بهبودی با ۱۲قدم   رجوع کنید:

 

 

 

 

آزمایش اعتیاد
آزمایش اعتیاد - تست اعتیاد - Addiction Test

آیا شما یک معتاد هستید؟

آزمایش خانواده معتادان
آزمایش اعضای خانواده معتادان - Addict's Family Test

آیا تحت تاثیر اعتیاد قرار گرفته اید؟

آزمایش حمایت ناسالم
آزمایش حمایت ناسالم - Enabler Test

آیا کمک شما به عزیز معتادتان درست است؟

آزمایش هم وابستگی
آزمایش هم وابستگی - Codependency test

آیا تحت تاثیر هم وابستگی قرار گرفته اید؟